«لغت نامه دهخدا»
[اَ نَءْ] (ع ص) قوزپشت. گوژپشت. (صراح): رجلٌ اَدْنَأ؛ مرد گوژپشت. (منتهی الارب). اَجْنَأ. اَحْدَب. اَهْدَأ. || تَیْسٌ اَدْنَأ؛ سُرودوتاشده. (مهذب الاسماء). مؤنث: دَنْأی.