ادنه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ نَ] (اِخ)(1) نام شهری به ترکیه (عثمانی) در کیلیکیه، دارای هفتادوسه هزار سکنه. نام قدیم بخشی از انطاکیه، که در زمان سلوکیان نام آن و تارس را انطاکیه نامیدند. (ایران باستان ص 2116).
(1) - Adana.