ادوء

«لغت نامه دهخدا»

[اَ وَءْ] (ع ن تف) نعت تفضیلی از داء. بدترین بیماری: قال احنف بن قیس: الا اخبرکم بادوءالداء، الخلق الردیّ و اللسان البذیّ. (ابن خلکان چ فرهادمیرزا ص 250 س دوم از آخر صفحه).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر