ادوئن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ ءَ] (اِخ)(1) مردم گُل که شهر عمدهء آنان بیبراکت (اُتُن) بود. بنابر درخواست ایشان سزار بگل شد ولی بعدها آنان با وِرسَن ژتریکس متحد شدند.
(1) - eduens.