«لغت نامه دهخدا»
[] (اِخ) (خداوند برق) لقب شخص ستمکار و جفاپیشهء کنعانی که در برق سکونت داشت. وی هفتاد تن از مشایخ همجوار خود را دستگیر کرد و انگشت سبابه و ابهام دست و پای ایشان را قطع کرد و بدیشان خورانید مانند سگان، بدین واسطه ایشان را یارای مقاتله و مقابله نبود و چون به سرداری لشکر کنعانیان و پریزیان هزیمت یافت یهودا و شمعون رفتار وحشیانهء او را تلافی کرده چنانکه او خود کرده بود با وی مجری کردند. (سفر داوران 1:4 - 7) (قاموس کتاب مقدس).