ادونیاه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ)(1) (یهوه خدای من است) وی پسر چهارمین داود از حجیث بود و پس از وفات چلیاب پسر داود قصد سلطنت کرد و حال آنکه سلیمان از جانب خدا بپادشاهی برگزیده شده بود، و داود هنوز در حیات بود که ادونیاه بدستیاری یوآب و ابی یاثار و دیگران آشکارا دعوی تخت و تاج کرد و چون داود از این امر مطلع گشت فوراً برای سلیمان تاجگذاری نمود این موضوع سبب پراکندگی دوستان ادونیاه شد و خود او در قربانگاه بست نشست. سلیمان او را نصیحت کرد و مرخص فرمود. چون داود درگذشت وی ابی شک زوجهء داود را خواستگاری کرد تا بدین استصواب، خیال پیشین و دعوی تاج و نگین را پیش برد لکن سلیمان وی را بکشت. (اول پادشاهان 1 و 2) و مرگ او به سال 1014 ق. م. است. (قاموس کتاب مقدس).
(1) - Adonias.