ادویه شناس

«لغت نامه دهخدا»

[اَدْ یَ / یِ شِ] (نف مرکب)(1) داروشناس. حشائشی. عشّاب. نباتی. حَشّاش. مَشّاء (؟).
(1) - Herboriste. Botaniste.