ادی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دی ی] (ع ص) آوند خرد. خیک خرد. یا آوند میانه. خیک میانه. || مرد سبک و چالاک. || مال اندک. || ثوب ادی؛ جامهء فراخ. یدیّ. || (اِ) آمادگی: نحن علی اَدیّالصلوه؛ ما بر آمادگی نمازیم. || ساز. یراق.