«لغت نامه دهخدا»
[اُ دَیْ یا] (ع اِ) جمع گونه ای از اُدَیّهء مصغر. || (اِخ) موضعی است بین دیار فزاره و دیار کلب. راعی النمیر گوید: اذا بتمُ بین الاُدیّات لیله و اَخْنَسْتُمُ من عالج کلّ اَجرَعا. (معجم البلدان).