ادیان

«لغت نامه دهخدا»

[اَدْ] (ع اِ) جِ دین. (دهّار) (غیاث). کیشها: الادیان سته، واحده للرحمن و خمسه للشیطان. صواب من آنست که بر مواظبت و ملازمت اعمال خیر که زبدهء همهء ادیانست اقتصار نمایم. (کلیله و دمنه).
-علم الادیان؛ دانش شناختن دینها :
پیغمبر گفت علم علمان
علم الابدان علم الادیان.نظامی.