اذربعل

«لغت نامه دهخدا»

[اَ ذِ بَ] (اِخ) آذِربَعْل. پسر می سیپسا و نبسهء ماسی نیسا، حکمران نومیدی. او از طرف یوگورتا حکمران قرطاجنه (118 ق. م.). هنگام محاصرهء شهر قدیم سیرطا محصور شد و از دولت روم استمداد کرد و چون مددی از طرف رومیان بدو نرسید در 113 ق. م. کشته شد. (قاموس الاعلام ترکی).