«لغت نامه دهخدا»
[اِ رِ] (اِخ) یکی از دو عاصمهء باشان و آن شهری حصین و دارای سورهای شامخ بود و تا مائهء هفتم میلادی طرف توجه بوده است. این شهر مدتی دراز در دست اسرائیلیان نماند و ظاهراً ایشان بمناسبت کثرت دزدان آن نواحی، آنجا را ترک گفتند و از آثاری که تاکنون باقی است اهمیت آن بهنگام استیلاء رومیان آشکار میگردد و در سنهء 1271 ه . ق. اهل آن در حدود 50 خانوار بود و اکثر مسلمانان بودند. (ضمیمهء معجم البلدان).