اذن الحمار

«لغت نامه دهخدا»

[اُ ذُ نُلْ حِ] (ع اِ مرکب)(1)گیاهی است. (منتهی الارب). گیاهی است بیخ آن چون گزری بزرگ و شیرین و آن را خورند. گیاهی با برگی به پهنای وجبی و ریشهء آن چون گزری کلان مأکول و شیرین. (قاموس). آذان الحمار.
.(دزی)
(1) - Consoude.