ارابن

«لغت نامه دهخدا»

[اُ بِ] (اِخ) نام منزلی است بر ریگ تودهء مَبرک، که از کوه جُهینه بر تنگهء صفراء قرب مدینه منحدر است. (معجم البلدان). منزلی است نزدیک وادی صفرا. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر