اربلی

«لغت نامه دهخدا»

[اِ بِ] (اِخ) عبدالقادربن محیی الدین. وی در مائهء سیزدهم هجری میزیسته است. او راست:
1 - تفریح الخاطر فی مناقب الشیخ عبدالقادر (الجیلانی) که بمناقب تاج الاولیاء السید عبدالقادر الجیلانی نیز مشهور است و آن به اسکندریه در 1300 ه . ق. بطبع رسیده است.
2 - محبه الذاکرین و ردالمفکرین (تصوف) که در آن اعتراض معترضین را بر قرّاء و صوفیه نقل و با براهین قویه پاسخ گفته است، چاپ اسکندریه بسال 1299 ه . ق. (معجم المطبوعات).