اربنجن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ بِ جَ] (اِخ) شهرکیست از نواحی سغد از اعمال سمرقند و اغلب همزه را ساقط کنند و ربنجن گویند. از آنجاست ابوبکر احمدبن محمد بن موسی بن رجاء الاربنجنی که فقیه حنفی بود و بسال 369ه . ق. وفات کرده است. (معجم البلدان). و رجوع به ربنجن شود.