ارتاایکتس

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تُ] (اِخ)(1) پسر خِراس میس پارسی، حاکم شهر سِس تُس. وی در جنگ خشیارشا با یونانیان فرماندهی ماکرون ها و موسی نِک ها را داشت و خبط او موجب سقوط سس تُس بسال 479 ق. م. و تصرف آن بدست یونانیان گردید. (ایران باستان ص 736 و 870 ببعد). و ظاهراً وی همان ارتاایکتس، شوهر ساندُسِه خواهر خشیارشاست. (ایران باستان صفحهء 824).
(1) - Artayctos.