ارتاخه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ خِ] (اِخ)(1) پسر آرتِه. وی با بوبارِس پسر مِگاباس بفرمان خشیارشا برای جنگ با یونانیان مأمور حفر کانالی در حوالی کوه آتُس گردید. (ایران باستان ص 714).
(1) - Artachee.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر