ارتافرن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فِ] (اِخ)(1) برادر صلبی داریوش بزرگ که از طرف وی والی ایالت لیدیه گردید و مقر او سارد بود. (ایران باستان ص 625، 639، 640، 644، 645، 651، 652، 655، 656، 668، 681، 694، 705، 1625).
(1) - Artapherne.