«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) اسلاب ناقه؛ بچه ناتمام افکندن شتر یا مردن بچهء او. (منتهی الارب). || اسلاب شجر؛ رفتن و ریختن برگ و بار آن.