«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ سِلع. (منتهی الارب). || اسلاع فرس؛ گوشتی که بر هر دو رگ ران اسپ که تا پاشنه اند متعلق بود وقت فربهی آن. (منتهی الارب).
