اسلام پرور

«لغت نامه دهخدا»

[اِ پَ وَ] (نف مرکب) حامی اسلام و مسلمانان :
سلاطین نژادا خلیفه پناها
تویی مملکت بخش و اسلام پرور.خاقانی.