«لغت نامه دهخدا»
[اِ گِ یِ دُوْ وُ] (اِخ)(1)یکی از خانان کریمه (قرم). وی را در زمان پدر خویش دولتگرای خان بطریق گرو باستانبول بردند و در زمان سلطان سلیمانخان قانونی و سلطان سلیم خان مظهر لطف و طرف توجه بود و بهنگام جلوس سلطان مرادخان ثالث از نظر افتاد و در نتیجه در قونیه اقامت کرد. در سنهء 992 ه . ق. مقتضیات عزل برادر وی محمدگرای خان ثانی فراهم شد و او را با منشور شاهانه بکریمه فرستادند، در نتیجه خان سلف فرار بر قرار اختیار کرد ولی موفق نشد و در اثنای گریز بقتل رسید. اسلام گرای دوم نخستین خاقانی است که در کریمه و کشورهای تابعهء این خانی اسم سلاطین عثمانی را از اسم خانها جلو انداخته و خطبه را نخست بنام آنان خواند. اسلام گرای خان مدبر و دانا بود و بعد از سه سال حکمرانی در تاریخ 996 درگذشت و در جامع کبیر آقکرمان مدفون گردید. (از قاموس الاعلام ترکی). (1) - در ترجمهء طبقات سلاطین اسلام تألیف لین پول ص210 وی اسلام گرای ثانی نام برده شده و در قاموس الاعلام ترکی اسلام گرای اول.