اسلب

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ] (ع ن تف) نعت تفضیلی از سلب. سلب کننده تر: قال النبی (ص) مارأیت ضعیفات الدین ناقصات العقول اسلب لذی لبّ منکنّ. (مکارم الاخلاق طبرسی ص102 س18).