«لغت نامه دهخدا»
[اَ لَ] (اِخ) قَوّاس (کمانگر). وی مکی بود. شیخ طوسی در رجال خود او را یک بار در عداد اصحاب باقر(ع) و بار دیگر در زمرهء اصحاب صادق (ع) شمرده است. علامهء حلی در قسم دوم خلاصه الاقوال گوید وی مولای محمد بن الحنفیه بود و سرّی از محمد بن علی باقر(ع) فاش ساخت. پس آن حضرت بخشم شد و گفت: اگر همهء مردم شیعهء ما بودند سه ربع ایشان شکاک بودند و یک ربع دیگر احمق. کشی نیز این روایت را از حمدویه از ایوب بن نوح از صفوان از عاصم از سلاربن سعید جمحی نقل کرده است. شیخ عبدالله مامقانی بر این روایت اشکالاتی وارد ساخته است. رجوع به تنقیح المقال ج1 ص125 و 126 شود.