اسلینغ

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (اِخ)(1) اسلینگ. قصبه ای در اتریش، در مسافت 9هزارگزی مشرق شهر وین. بوناپارت در این مکان در محاربهء سال 1809م. بر اتریش غالب آمد و بر شهرت این شهرک افزود.
(1) - Essling.