اسم منسوب

«لغت نامه دهخدا»

[اِ مِ مَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) اسمی است که به آخر آن یاء مشدد ماقبل مکسور اضافه شود و آن علامت نسبت است، چون بصری و هاشمی. (کشاف اصطلاحات الفنون ج 3 ص 715). و در فارسی یاء خفیفه علامت نسبت باشد: گیلانی. طهرانی.