اسن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سَن ن] (ع ن تف) صیغهء تفضیلی از سنّ. بزادبرآمده تر. سالمندتر. سالدارتر. سالخورده تر. بسال تر. مسن تر. کلانسال تر. بزرگتر. مهتر: و دعاءالاسن ارجی للاجابه. (معالم القربه).