اسنان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) جِ سِنّ. سالها. (غیاث). || دندانها. (غیاث): حَدثنا ابراهیم بن عبدالرحمن ابوسهل مولی موسی بن طلحه قال رأیت موسی بن طلحه قد شد اسنانه بذهب. (الکنی و الاسماء للدولابی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر