«لغت نامه دهخدا»
[اَ نُذْ ذِءْبْ] (ع اِ مرکب) به لغت فارسی دندان گرگ خوانند و به سریانی شنتدنیا و شوشیدما گویند. جبرئیل و صهاربخت گویند او را بعربی بقله الیهود گویند و ابوحداد گوید که پلنگ به خوردن او مأنوس است. (ترجمهء صیدنهء بیرونی). گیاهی است مألوف پلنگ. (مؤید الفضلاء از زفان گویا).