اسنلیوس

«لغت نامه دهخدا»

[اِ نِ ل لیو] (اِخ)(1) یکی از مشاهیر حکمای ریاضی است. مولد وی سال 1591 م. در شهر لیده از هلند و وفات بسال 1626. گویند قانون انکسار نور را او کشف کرده و اشتباهاً به دکارت منسوب شده و نیز همین حکیم است که خطی از خطوط نصف النهار را اندازه گرفته جسامت حقیقی کرهء ارض را معلوم کرد و چندین اثر دائر بعلوم ریاضی در زبان لاتن تألیف کرده است.
(1) - Snellius.