اسنوند

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ وَ] (اِخ) (در اوستا: اَسْنوَنْت)(1)در فصل 17 بندهش که از اقسام آتشها سخن رفته، در بند 7 مندرج است: «آذرگشسب تا هنگام پادشاهی کیخسروب هماره پناه جهان بود. وقتی که کیخسروب بتکدهء دریاچهء چچست را ویران کرد، آن آتش بیال اسب او فرونشست سیاهی و تیرگی را برطرف نمود و روشنایی بخشید، به طوری که او توانست بتکده را ویران کند. در همان محل در بالای کوه اسنوند دادگاهی (معبدی) ساخت و آذرگشسب را فرونشاند». در فصل 12 بندهش بند 26 مندرج است که کوه اسنوند در اتروپاتکان (آذربایجان) است. از این کوه در بند 5 زامیادیشت (اوستا) اسم برده شده است. امروز بتحقیق نمیدانیم که کوه مزبور در چه نقطهء آذربایجان واقع است. در زادسپرم نیز در فصل 6 بند 22 مندرج است: «آذرگشسب پیروزگر در کنار دریاچهء چچست واقع است». باز در زادسپرم فصل 11 بند 9 آمده: «آذرگشسب در کوه اسنوند در آتروپاتکان است». در دو سی روزهء کوچک و بزرگ در بند 9 و در آتش نیایش بندهای 5-6 از کوه اسنوند و کوه ریوند که در نیشابور محل آتشکدهء معروف آذربرزین مهر بوده یاد شده است. (یشتها تألیف پورداود ج 2 صص 239 - 242) (مزدیسنا تألیف معین صص 199-201).
(1) - Asnvant. Asnavant.