اسود

«لغت نامه دهخدا»

[اَ وَ] (اِخ) نهشلی ملقب به ذوالاَثار. شاعری از عرب و او را ذوالاَثار از آن گویند که چون هجای قومی کردی، آثار خود در ایشان بماندی و شعر او در اشعار دیگر شاعران حکم آثار شیر در آثار سباع دیگر داشت. رجوع به اسودبن یعفر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر