اسورا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) در وِدای برهمنان اسورا (اسوره)(1) آمده و آن معادل اهورا (اهوره)(2)است در اوستا بمعنی مولی و سرور. در نزد هندوان اسورا غالباً از خدایان بزرگ بشمار رفته و در ودا عنوان و لقب وارونه(3) (یکی از ارباب انواع) گردیده است. این عنوان در کتاب مقدس هندوان فقط چهار بار به انسان داده شده، ولی در اوستا کلمهء اهورا بمعنی بزرگ و سرور در مورد ایزدان مانند مهر و آپم نپات آمده است. رجوع به اهورا شود. (مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات پارسی تألیف محمد معین ص 154). و رجوع به ایران در زمان ساسانیان ترجمهء رشید یاسمی ص13 شود.
(1) - Asura.
(2) - Ahura.
(3) - Varuna.