اسیاف

«لغت نامه دهخدا»

[اَسْ] (ع اِ) جِ سیف. شمشیرها :بقایای اسیاف در مخارم شعاف راه خلاص و طریق نجات طلبیدند. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1273 ص 195، تطبیق با نسخهء خطی متعلق به کتابخانهء مؤلف). || جِ سیف. سواحل دریا. || هم اسیافٌ؛ یعنی ایشان گروههااند. (منتهی الارب).