«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (اِخ) در بابلی بمعنی خانهء ابدی نَبو پسر مَردوک. وآن از معابد بابل بود که کوروش دستور داد آنرا تزیین کنند. (ایران باستان پیرنیا ص 391).