هزیمت افتادن

«لغت نامه دهخدا»

[هَ مَ اُ دَ] (مص مرکب)شکست پیش آمدن. شکست خورده شدن :لشکر امیر سبکتکین را نیک بمالیدند و نزدیک بود که هزیمت افتادی. (تاریخ بیهقی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر