هس

«لغت نامه دهخدا»

[هُس س](1) (ع اِ صوت) کلمه ای است که بدان گوسپندان را زجر کنند. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
(1) - در اقرب الموارد به کسر و ضم اول و تخفیف سین ضبط شده است.