اسیرجای

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِ مرکب) زندان خانه. اسیرخانه :
نگارخانهء چین است این، نه زلف و رُخ است
اسیرجای دل است این، نه طرهء گیسوست.
حیاتی گیلانی.