«لغت نامه دهخدا»
[هَ هَ سَ] (ع اِ) آواز خفی جن که به شب در بیابان شنیده شود. || آواز خفی که فهمیده نشود. ج، هساهس. (منتهی الارب). || صوت حرکت زره و زیورها. (از اقرب الموارد). رجوع به هساهس شود. || آواز حرکت پای و جز آن به شب. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || آواز خفی حرکت هر چیزی. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || (مص) آواز کردن زره و پیرایه. || پیوسته روان شدن و رفتن به شب. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || پنهان کردن سخن. (از اقرب الموارد).