هش

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (اِ) به معنی رفتن باشد که نقیض آمدن است. (برهان). جهانگیری این بیت سیدعزالدین را شاهد آورده :
گر برِ تهمتن هشی به مصاف
ار برِ کرگدن کشی به سلاح.
و اگر ضبط هشی صحیح باشد از هشیدن باشد. مؤلف فرهنگ نظام گوید: گویا بشی مخفف بشوی است که تصحیف خوانی شده. (از حاشیهء برهان چ معین). || گل و لای. (برهان). مصحف لُش. (حاشیهء برهان چ معین از فرهنگ نظام). رجوع به لُش شود.