هشت مرعی

«لغت نامه دهخدا»

[هَ مَ عا] (اِخ) به معنی هشت مأوی است که کنایه از هشت بهشت باشد. (برهان) :
از خنجر زهرآب گون هفت اژدها را ریخت خون
همت ز نُه پرده برون، دل هشت مرعی داشته.
خاقانی.