هضیمه

«لغت نامه دهخدا»

[هَ مَ] (ع اِمص) ستم. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || (اِ) خشمگینی. (منتهی الارب). غضب. (اقرب الموارد). || طعام که جهت مرده سازند. ج، هَضائِم. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر