هطاله

«لغت نامه دهخدا»

[هَطْ طا لَ] (ع ص) مؤنث هطال. (اقرب الموارد). بسیار بارنده :
ور نماید آب، آبم ده ز عین
همچو عینین نبی هطالتین.مولوی.