«لغت نامه دهخدا»
[هَ] (ع اِ) باران سست پیوسته. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || اشک. || (مص) اندک اندک خوی برآوردن تک اسب. (منتهی الارب). اندک اندک خوی برآوردن اسب از دویدن. (اقرب الموارد). || نرم رفتن ناقه. || پیاپی شدن باران بزرگ متفرق قطره. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || رفتن اشک. (منتهی الارب). || اشک راندن چشم. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).