هفت اعضا

«لغت نامه دهخدا»

[هَ اَ] (اِ مرکب) کنایه از مجموع بدن آدمی است، و تقسیم آن بدین ترتیب است: سر با گردن، سینه و آنچه در آن است، پشت و آلت تناسل، و دو دست و دو پای. (آنندراج). هفت اندام. (ناظم الاطباء) :
او کشیده ز هفت اعضا، جان
تو همی گوی هفت که به میان.سنائی.
رجوع به هفت اندام شود.