هفت انجم

«لغت نامه دهخدا»

[هَ اَ جُ] (اِ مرکب) هفت ستاره. هفت اختر :
آنکه ملکش برتر از نوبت تنند
برتر از هفت انجمش نوبت زنند.مولوی.