هفت بام

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (اِ مرکب) کنایت از هفت آسمان است. هفت فلک. هفت خراس. هفت ایوان :
بر طرهء هفت بام عالم
نه طاس بهشته ای نه پرچم.نظامی.