«لغت نامه دهخدا»
[هَ پِ دَ] (اِ مرکب) هفت بانو که کنایت از سبعهء سیاره باشد. (برهان). || هفت آسمان را نیز گفته اند، چه آنها را آبای علوی می خوانند. (برهان).