هفت پرده

«لغت نامه دهخدا»

[هَ پَ دَ / دِ] (اِ مرکب) هفت پردهء چشم. (از برهان) :
اشک حرم نشین نهانخانهء مرا
زآنسوی هفت پرده به بازار می کشی.حافظ.
|| هفت آسمان. (برهان) :
چرخ مشعبد از رخ عابدفریب تو
در زیر هفت پرده خیالی نیافته.سعدی.
|| هفت پردهء ساز. (برهان).